Fenerbahçe orta sahası Sırat köprüsü gibi... İncecik bir çizgi ayırıyor her şeyi. Barcelona gibi oyunu şekillendiriyor bir devre. Diğer devre sahadan siliniyor. Hepsi çıkmış gibi oyundan...
Bu yıl Sarı -Lacivertlilerin, Aykut Kocaman’ın hiç anlamadığı hiç anlatamadığı sorun bu. Bir devre ya da bir maç oyunun kalbi oluyorlar. Sonra düşmüyorlar oyundan yok oluyorlar. Buı Fenerbahçe’nin içinde bulunduğu ruh halinden olabilir ancak. Başka bir açıklaması yok...
Öte yandan... Stoch memleketin en sanatçı golcüsü olmaya aday. Bu köşeyi takip edenler biliyor, Slovak oyuncunun Fenerbahçe ayarında olduğunu düşünmüyorum. Ama gerçek şu ki, bu sene hem istatistiki açıdan hem de estetik olarak lige ve takımına olağanüstü katkı yapıyor. Burak Yılmaz ve Selçuk İnan’la birlikte bu korkunç sezondan keyif çıkarabilmemizin müsebbibleri.
Stoch eğer Fenerbahçe rakip alana yerleşmeyi başardıysa mutlaka sahneye çıkıyor. Sürekli oyunun içinde değil ama konsantre olduğu zaman anını yakalıyor. Ve sağ ya da dün görüldüğü üzere soluyla güzel vuruyor. Aslında Alex’ten bekleneni yapıyor. Fenerbahçe onu taşırsa mükemmel. Ama oyun dengedeyse o takımı sırtlayamıyor.
Sonuç olarak o bir kazanç. Ama eksik de bol. Savunma göbeğinde ise gelişim şart. 2’ye birde bir oyuncuya bu kadar kolay kafa vurduran bir savunma zirveye oynayamaz. Serdar gelecek vaat eden bir oyuncu ama dün yenen goldeki uyuşukluğuna çareyi de bir tek o bulabilir. Bu hocanın işi değil. Bu tamamen Serdar’ın işi. Savunma göbeği bütün hafta uyur ama 90 dakikada 1 saniye dahi dalamaz.
