Fenerbahçe sahasında maça çıkıyor..
Hücum yönü kuvvetli 3 oyuncuyla.. Gaziantepspor, Kadıköy’de maça çıkıyor.. 4 ofansif oyuncuyla.. İlk yarım saat 3-0 bitebilir, Fenerbahçe büyük bir şok yaşayabilirdi.. Kaçan goller, kırmızı kart derken devre oluyor..
Haftalardır uyarı yazıları yazıyorum.. Bu takımın temposu çağdışı diye.. Ligdeki 18 takımın en ağır forvet ikilisi Fenerbahçe’de.. Takımı rakip alana taşıyacak en çabuk iki isimden Stoch uzun süre yedek kaldı.. Dia iyileştikten sonra takıma giremedi.. Oysa rakipler hızlı..
Hücumda Emenike gitti, Niang gitti, fort henüz gelmedi denebilir.. Peki ya savunma kurgusu.. Fenerbahçe’nin kullandığı duran toplarda rakibi durdurmak için santrada bekleyen iki isim Ziegler ve Cristian.. Kafa vurmaya giden ise Gökhan.. Ceza alanı dışında şut çekmek için yer alan Gökay.. Bu kötü kurgu Gaziantep’in zaten o ana kadar atması gereken golün başlangıcını oluşturdu.. İkinci yarıda girmesi gereken oyuncular girdi ve maç koptu..
Kafanı rahatla
Basın toplantılarında, medyayla sohbetlerde hep aynı şeyi söyledin hocam.. “Gazeteleri, köşe yazarlarını okumuyorum.. Kimseyle oturup konuşmuyorum.. Evden kulübe, kulüpten eve gidiyorum” dedin..
Aş kendini hocam.. Önce kafanı rahatlat.. Baskıdan kurtul..
Bugüne kadar çok hızlı bir takım oluştursan en fazla bu kadar puan kaybeder, 5 puan önündeki Galatasaray’ın 4 puan gerisine düşerdi Fenerbahçe.. Ama hücum zenginliği ve diriliğiyle taraftarını mutlu ederdi.. Şimdi birçok maç kazanırken de sıkıyor, kaybederken de..
Aş kendini hocam! Dünkü maçın son yirmi dakikasındaki gibi baskılı, hareketli, istekli oynayan bir takım yarat.. Bu takım sana nasıl kurgulanması gerektiğini son 20 dakika gösterdi açık açık..
Ve Abdullah Ercan.. Nefis bir taktikle, harika bir disiplinle oynattı takımını.. Kırmızı kart olmasa, puan da alabilirdi.. Umarım bundan sonraki haftalarda bu güzel futbolun devamı gelir..
