Büyük takım olmanın ilk şartı baskı altında kazanmayı başarmaktır kuşkusuz.. Sakatlıklar, gidenler, gelemeyenler, tutuklular, tutuksuzlar, Devler Ligi’ne gidememenin verdiği maddi manevi hasar, geçen sezonun en organize takımlarından birine karşı yenik duruma düşmek..
Yetmedi, Mehmet sakatlandı.. Bir penaltısı verilmedi ve gol geldi.. O anlarda maça damgasını vuran iki unsur ortaya çıktı.. Çok çalışmanın karşılığı olarak çok güzel bir atak geliştirdi Fenerbahçe.. Ziegler’in topsuz koşu sonrası yaptığı orta ve gelen gol.. Bir de evsahibi penaltı kazanmalıydı o anlarda.. Hakem onu da vermedi..
İkinci devrenin başında Tolunay Kafkas.. F.Bahçe savunmasını en çok zorlayan isimler Wagner ve Olcan’ı çıkardı.. Olcan’ın sakatlığı varsa neden devre arası çıkmadı, diye düşündüm açıkçası.. O dakikadan sonra Gaziantepspor ofansif anlamda hiçbir direnç gösteremedi.. İleride top tutan adam olmayınca F.Bahçe ikinci hatta üçüncü toplara sahip oldu..
Kaptan büyük oynuyor
Ziegler’e ayrı bir parantez açmak gerek.. Üç golün de içinde o vardı.. Topsuz oyunu müthiş oynuyor.. Defansı kuvvetli, oyun disiplini dört dörtlük.. Bienvenu kapalı kutuydu.. Ordu karşısında etkili oyuncu olduğunu göstermişti.. Dün Niang’ı aratmayacağını, hatta savunma ve hava hakimiyeti açısından Emenike’yi bile gölgeleyeceğini gösterdi.. İkisi de büyük kazanç..
Başlığa onu çıktım.. Geçen sezonun ikinci yarısından itibaren “büyük” oynuyor kaptan.. Sadece golleri, asistleriyle değil, sahadaki duruşuyla, isyanıyla, müdelesiyle, faul yapışıyla, kart görüşüyle arkadaşlarını ayakta tutuyor kaptan.. Açıkçası onu eleştirmek için bekleyenlerdenim..
Ama o böyle oynadıkça alkışlamaktan da yorulacağım.. Alex’i, yeni transferleri, kalanları, morali bozukları bu hale getirdiği, birçok maçı dün gece olduğu gibi geriden gelip kazanmayı Fenerbahçe Futbol Takımı için bir alışkanlık haline getiren Aykut Kocaman’ı da kutlamak gerek..
Sadece golleri, asistleriyle değil, sahadaki duruşuyla, isyanıyla, müdelesiyle, faul yapışıyla, kart görüşüyle arkadaşlarını ayakta tutuyor kaptan..
